poniedziałek, 29 października 2018

Jak powstała litera "ó"?



Julia Bajda
Kasia Błaszczyk
Jakub Bąk
Szkoła Podstawowa nr 2
im. A. Fiedlera w Dębnie


Historia ,,Ó”

Pewnego razu ,,O" postanowiło zmienić coś w swoim życiu. Nie wiedziało jednak, jak potoczą się jego dalsze losy.

Na planecie języka polskiego żyło wiele liter, między innymi samotne ,,O", które chciało być kimś więcej. Pewnego ranka postanowiło wyruszyć w podróż, aby znaleźć swoje przeznaczenie. Po długiej wędrówce ,,O" dotarło na pierwszą planetę. Ogromne baobaby rosły na całej powierzchni. Pod wielkim kloszem znajdowała się czerwona i piękna róża. Niedaleko niej stał biały baranek, który jadł liście drzewa. Uwagę ,,O" przykuł mały chłopiec, który pozbywał się baobabów. ,,O" podeszło bliżej, przyglądając mu się. Miał bujne blond włosy, okrągłą twarzyczkę i mały nos. Był szczupły i niski. Miał około dziesięć lat. ,,O" postanowiło zacząć rozmowę:

-Cześć, jestem ,,O" ,a ty kim jesteś? -Nazywam się Mały Książę.

-Co robisz na mojej planecie? - zapytał zaskoczony.

-Szukam swojego przeznaczenia i towarzysza. - Brzmi ciekawie, z chęcią ci pomogę.

Następnego dnia wyruszyli w podróż na planetę kropek. Miło powitała ich królowa tego miejsca. ,,O" od razu zaprzyjaźniło się z nią. Mieli bardzo dużo wspólnych tematów do rozmów. Spędzali ze sobą mnóstwo czasu, jednak okazało się, że mają zupełnie inne charaktery. Smutne ,,O" szukało pocieszenia, gdy nagle na planecie kropek pojawił się znikąd przecinek. Wszyscy mieszkańcy się z niego naśmiewali. ,,O" zrobiło się żal przecinka i postanowiło go pocieszyć. Okazało się, że Mały Książę szukał ,,O". Był zdziwiony, gdy zobaczył z nim swojego dawnego kolegę. We trójkę zostali najlepszymi przyjaciółmi, ale ,,O" czuło, że przecinek jest jego przeznaczeniem. Po kilku dniach Mały Książę musiał wrócić na swoją planetę, ponieważ tęsknił za różą. ,,O" i przecinek postanowili się połączyć i wyszło z nich ,,Ó".

Szczęśliwe ,,Ó" wróciło na planetę języka polskiego, aby pokazać się wszystkim. W końcu ,,O" wypełniło swoje przeznaczenie.
*********************************************************************

Historia powstania dwuznaku "sz"


Sandra Godzik
Marek Wołyński
Szkoła Podstawowa nr 2
im. A. Fiedlera w Dębnie


Mały Książę jako bohater alfabetu


Dawno dawno temu, na pewnej planecie, żył sobie alfabet literek. Stanowiły one bardzo zgraną paczkę przyjaciół. Wspierali się wzajemnie, pomagali oraz troszczyli się o dobro innych.
Alfabet postanowił wyruszyć w podróż w poszukiwaniu jedzenia, aby móc przetrwać kolejnych kilka dni na czerwonej, dobrze znanej im planecie. Składała się ona głównie ze skał oraz różnorodnych gazów. Niebo było jasnoczerwone, a chmury prawie niewidoczne.Największy obszar planety stanowiły piaszczyste pustynie, na której przodkowie pozostawili żywność. Kiedy grupa znajomych wędrowała w kierunku bezludnego obszaru, literka S zagubiła się. Z myślą, że znajdzie swoich najlepszych przyjaciół, postanowiła wyruszyć na przód. Wędrując przez trzy godziny powoli traciła nadzieję na odnalezienie swoich bliskich. Nagle na drodze ukazała się tajemnicza postać. Kiedy literka podeszła bliżej, jej oczom ukazał się chłopiec. Literka postanowiła przysunąć się do niego i zapytać:
-Kim jesteś? Nigdy wcześniej cię tu nie widziałam.
-Jestem Mały Książę, a tobie jak na imię?- odpowiedział grzecznie chłopczyk.
-Nazywam się literka S i szukam swoich przyjaciół. Widziałeś może któregoś z nich?-ponownie spytała.

-Niedaleko góry Bóg spacerował Z. Jeśli chcesz, mogę pomóc ci go poszukać- zasugerował nastolatek.

-Było by miło, dziękuję -odpowiedziała ucieszona literka.
S razem z Małym Księciem udali się w stronę góry Bóg, aby odnaleźć resztę przyjaciół zmartwionego znaku alfabetycznego. Kiedy nieznajomi byli już blisko celu, ich oczom ukazała się poszukiwana literka Z, jednak wyglądała inaczej niż zwykle. Była zadbana, przystojna oraz męska. Kiedy S znalazła w końcu Z, odrazu rzuciła mu się w ramiona. Kiedy przyjaciele patrzyli na siebie z bliskiej odległości, literka Z przyciągnęła S do siebie i czule pocałowała. Nagle przypomniało im się, że z S był jeszcze Mały Książę. Znaki alfabetyczne natychmiast ocknęły się z miłości i chciały podziękować chłopakowi za pomoc w odnalezieniu siebie, niestety, nastolatka już nie było. Stwierdziły, że wrócą wspólnie do rodzinnego miasta i tam się pobiorą, jednak tak się nie stało. Literki całkowicie zapomniały o pożywieniu, którego miały szukać z całym alfabetem, ponieważ były zapatrzone w siebie oraz zaślepione miłością. Niestety, z miłości umarły z głodu.

Tak o to właśnie tragicznie zakończyła się historia liter, która również zapoczątkowała powstanie spółgłoski szczelinowej ,,SZ”.



***********************************************************************************