poniedziałek, 29 października 2018

Skąd wzięła się litera "ć"?


Brajan Balcarczyk

Alicja Witkowska
Szkoła Podstawowa nr 2
im. A. Fiedlera w Dębnie
                                            Głodny Obeliks


Dawno temu, około piątego wieku przed naszą erą, w starożytnej Gali, żył sobie Obeliks. Był wysokim, grubym Galijczykiem. Miał długie, rude włosy, zaplecione w warkocze. Na głowie nosił srebrny hełm, na nogach brązowe buty. Brzuch zakrywał mu duży kombinezon, który sięgał mu aż po szyję.

Pewnego razu przechadzał się po mieście w poszukiwaniu jedzenia. Nagle zauważył Rzymian i podszedł do nich.

-Mają panowie jakiś problem? – zapytał Obeliks.

-Szukamy Obeliksa – pewnie krzyknęli Rzymianie .

-Niestety, tutaj go nie znajdziecie – odpowiedział niskim głosem Galijczyk.
Obeliks nie chciał tracić więcej czasu na rozmowę z Rzymianami, więc poszedł poszukać Panoramiksa. Zszedł w dół po schodach do domu czarodzieja. Cały jego dom był wykonany z kamieni. Było w nim ciemno, a na środku stał ogromny kocioł. Już od samego wejścia było czuć wspaniały zapach. Obeliks podszedł do Panoramiksa, który z zamkniętymi oczami mieszał łyżką w kotle.

-Napój magiczny ? –spytał Obeliks.

-Kalafiorowa- odpowiedział z uśmiechem.

-Gotowe już ?- zapytał Obeliks, któremu ciekła ślinka.

-Obeliks ! Nie myśl teraz o jedzeniu, lepiej zobacz, co dostaliśmy- powiedział wskazując palcem na zwinięty papirus.

Podszedł więc do stołu, aby przeczytać, co było tam napisane. Po przeczytaniu rzekł do Panoramiksa:

-No i co to takiego ?- Zwykły listopad...

-Czytaj uważnie – wszystkie litery ,,o” są źle napisane? Są niedokończone.

-Wyglądają jak ,,c”, tylko z kreską na górze-rzekł oburzony.

Obeliks wpadł do pałacu Cesarza i powiedział z oburzeniem:

-To jest niedopuszczalne ! Jak można wysłać taki list ? Kto to pisał?

- O, tamten pan!- cezar wskazał na niskiego mężczyznę- każdy czasem popełnia błędy.

-Szanowny cezarze, proszę spojrzeć na ten list – poprosił dając list.

-Rzeczywiście –odparł cezar – zajmę się tym.

Panoramiks wrócił do swojego domu. Zastał tam Obeliksa jedzącego kalafiorową.

-Obeliksie, nie pamiętasz, co było napisane w liście ?

Musisz pójść do jednego z poddanych i przedstawić mu jakiś pomysł, który można pokazać Kleopatrze. Cezarowi bardzo zależy na dobrych relacjach z królową Egiptu –wytłumaczył mu Panoramiks.

-Dobrze, dobrze –rzekł.

Kilka dni później przyszedł list, że natychmiast musi wybrać się do Cezara.

-Jak mogłeś nie wykonać mojego polecenia – zapytał się ze złością.

-Yyyyyy…. –spojrzał na niskiego mężczyznę i przypomniał mu się list z dziwnym ,,o” . Nagle go olśniło.

-Wymyśliłem nową literę alfabetu!– oznajmił.

- Jaką znowu literę alfabetu? O co chodzi?- zapytał.

-To litera ,,c” z kreską na górze – odpowiedział.

Po długich wyjaśnieniach Cezarowi spodobał się ten pomysł i pokazał go Kleopatrze. Obeliks nauczył się, że czasami wystarczy trochę pomyśleć, żeby coś zrozumieć i że wystarczy się zastanowić, żeby coś wymyśleć.


********************************************************************************

Geneza powstania literki ą



Roksana Frankiewicz 
Amelia Bajda
Hubert Przygoda
Szkoła Podstawowa nr 2
im. A. Fiedlera w Dębnie


Historia powstania ,,ą”

Pewnego słonecznego dnia do Hogwartu przybył nowy uczeń.

Każdy był zaciekawiony tą wizytą, ponieważ była połowa roku szkolnego. Wielu uczniów rozmawiało o tym na przerwach i zastanawiało się, jak on wygląda. Gdy uczniowie mieli lekcję z zielarstwa, do pokoju wszedł profesor Snape i przyprowadził ze sobą nowego ucznia. Wszyscy byli bardzo zdziwieni jego wyglądem. Był on zwykłą literką ,,A".

Gdy ,,A" zbliżał się do swojej ławki i miał usiąść, ktoś zabrał mu krzesło. Upadł z hukiem na podłogę, a wszyscy zaczęli się z niego naśmiewać. Na przerwie było jeszcze gorzej. Wszyscy szeptali pomiędzy sobą i wpatrywali się w nowego ucznia. ,,A" zmienił szkołę z powodu naśmiewania się z jego osoby i obawiał się, że to może się powtórzyć. Czuł smutek. Nagle podeszło do niego troje przyjaciół. Pomiędzy dwójką chłopaków stała dziewczyna z brązową czupryną na głowie. Jeden z nich miał rude włosy i piegi na nosie, drugi zaś głębokie, niebieskie oczy, bliznę na czole i okrągłe okulary. Pierwsza odezwała się dziewczyna:
- Cześć, jestem Hermana, a to Harry i Ron.

- Witajcie, mam na imię ,,A" - odparł nieśmiało.

- Pomożemy ci zaaklimatyzować się w nowej szkole i zapoznamy cię z kilkoma osobami - oznajmiła miło.

,,A” bardzo ucieszył się z tego powodu. Nadchodził wieczór, więc wszyscy udali się do swoich pokojów. Wystrój bardzo przypadł do gustu literce.

W pokoju były cztery łóżka z czerwonymi zasłonami i tego samego koloru pościelą. Był on bardzo przestronny, drewniana podłoga i ściany w odcieniu szarości wywarły miłe wrażenie. Na łóżku ,,A” leżały pyszne czekoladki. Pomyślał, że to miły prezent, więc zjadł jedną. Zmęczony całym dniem poszedł spać, a rano obudził się z dziwnym uczuciem. Podszedł do lustra i przeraził się swoim wyglądem, bo wyrósł mu ogonek.

Okazało się, że dzięki temu zyskał wartość jako nowa literka ,,Ą” i szacunek innych uczniów.



***********************************************************************************